با عرض سلام و پوزش به علت تاخير دوروزه
چند تا ضرب المثل از كتاب حافظ براتون آماده كردم
كه اميد وارم بخونيد و لذت ببريد
روايي آن است كه ما را مسلم مي دارد اصحاب علم روا مي دانند كه آنچه كرده ايم علمي است و روا مي دارند علمي بودن را بر كار ما!
روايي اما انواع دارد. قسم اول روايي اعتبار باشد و آن ما را مسلم مي سازد كه آيا آنچه اندازه مي گيريم همان است كه قصد اندازه گيري اش داشته ايم. ظرافتي است در اين كار كه كار كاردان است و باز مي گردد به ماهيت متغيرهاي مورد مطالعه. في المثل آيا با ميزان آراي به دست آمده مي توان توسعه سياسي را اندازه گيري كرد؟ و آيا هم رايي با اين جمله درشتناك كه "اين جهان را معدودي افراد قدرتمند اداره مي كنند و افراد عادي نمي توانند كاري انجام دهند" براستي مي تواند يك شاخص براي از خود بيگانگي سياسي باشد؟
لذا اهم مهمات در زندگاني تحقيقي آن باشد كه اثبات كني كه وسيله اندازه گيري ات شايسته بوده است تا آنچه را كه قصد اندازه گيري اش را داشته اي، اندازه گيري كند.
آيا با رسانه هاي جديد ژورناليسم نابود مي شود؟ كاملا متحول مي شود؟ چقدر؟
هاوارد اونز Howard Owens از "12 كاري كه روزنامه نگاران مي توانند انجام دهند براي اينكه روزنامه نگاري را حفظ كنند" گفته است. نكته هاي او در واقع توصيه به توجه به رسانه هاي جديد است. اين روزنامه نگار آن لاين به صراحت به سردبيران و روزنامه نگاران توصيه مي كند كه بيشتر به وب گرايش پيدا كنند.
وقتي تحقيق مي كنيم معمولا مي خواهيم چيزي را بسنجيم، بشناسيم و ... لازمه اين كار اين است كه به يك سري از صفات، ارزشها و ... عدد بدهيم. يعني آنها را به شماره در بياوريم تا بتوانيم بشماريم و اندازه گيري كنيم. اين كار را كمي كردن هم مي گويند.
پس اندازه گيري يعني اطلاق اعدادي به اشياء ، صفات بر حسب قوانين معين.
البته به همين راحتي هم نيست كه سر هر چي شد عدد بديم و خلاص، چيز هاي مختلف فرق مي كند، مثلا ميزان استعداد را كه مي خواهيم اندازه گيري كنيم فرق مي كند با سنجش گرايشات سياسي. اين بر مي گردد به سطح سنجش. اساسا متغير ها را بر حسب سطح سنجش آنها به چهار دسته تقسيم مي كنند كه عبارتند از :
- اسمي
- ترتيبي يا رتبه اي
- فاصله اي
- نسبي
اسمي كه ساده ترين مقياس براي سنجش كيفيت كه فقط بودن يا نبودن يك صفت سنجيده مي شود. بدين ترتيب در اين نوع مقياس افراد براساس وجه اشتراك يا عدم اشتراك آنها در مورد يك صفت طبقه بندي مي شوند. از شروط آن اين است كه هر يك از نمونه ها بايد در يك طبقه قرار گيرد و نيز طبقات بايد طوري برگزيده شوند تا كليه افراد نسبت به دارا بودن يا دارا نبودن يك صفت قابل بررسي باشند. مثل جنسيت ، دين، مليت و....
ترتيبي (رتبه اي) : ترتيبي كمي پيشرفته تر از اسمي است. بطوريكه بوسيله آن علاوه بر دارا بودن يا نبودن يك صفت كيفي، شدت و ضعف نسبي آن را نيز بررسي كرد يعني نمونه ها به ترتيب شدت و ضعفشان نسبت به يك صفت مرتب و رده بندي مي شود اما فاصله يا اختلاف شدت بين ويژگيهاي اندازه گيري يكسان نيست. مشهورترين ترتيبي، سنجش فاصله اجتماعي يا بوگاردوس است.
فاصله اي : اين سطح سنجش علاوه بر مشخص كردن دارابودن يا نبودن يك صفت و شدت و ضعف آن، ميزان شدت و ضعف نيز مشخص است. اما در اين صفر قرار دادي است. مثلاً نمي توان گفت فردي با بهره هوشي صفر.
نسبي : اين سطح داراي همه ويژگيهاي متغيير فاصله اي است و علاوه بر آن صفر مطلق نيز دارد. مثلاً ميزان پول موجود در بانك يك متغيير نسبي است يعني اگر مقدار آن صفر باشد واقعاً هيچ پولي در بانك موجود نمي باشد.
بیا مرا ببر ای عشق با خودت به سفر
مرا ز خویش بگیر و مرا ز خویش ببر
دلم ز دست زمانه به تنگ آمد
مرا ببر به زمین و زمانه ای دیگر
فرضيه همچنان كه از نامش پيداست از فرض مي آيد و به معني حدس و گمان است. براي مثال وقتي در جمعي از دوستان اين سوال مطرح مي شود كه بزرگترين منبع آلوده كننده هواي تهران چيست و يا به عبارت ديگر كدام منبع آلودگي، بيشترين حجم آلودگي را ايجاد مي كند، هر كسي از ظن خود حدسي مي زند و براي آلودگي گماني مي برد.
اين حدس و گمان ها در واقع همان فرضيه ها هستند با اين تفاوت كه وقتي داعيه علمي بودن مطرح مي شود، فرضيه ها هم بايد جامه استدلال به تن داشته باشند و نمي توان در فرضيه سازي راه به افراط و تفريط برد و يا حكمي كلي صادر كرد.
در يك تحقيق علمي، فرضيه ها را از طرق گوناگون مي توان تنظيم كرد. مي توان از طريق قياس از نظريه ها بدست آورد. مي توان با مشاهده به آن دست يافت. همچنين فرضيه مي تواند بدون هيچ انديشه پيشين به ذهن رسد يعني از كشف و شهود ريشه گيرد.
بر اين اساس در تعريف فرضيه گفته اند: فرضيه عبارتست از حدس يا گمان انديشمندانه درباره ماهيت، چگونگي و روابط بين پديده ها، اشيا و متغيرها كه محقق را در تشخيص نزديكترين و محتمل ترين راه براي كشف مجهول كمك مي نمايد. بنابراين فرضه گماني است موقتي كه درست بودن يا نبودنش بايد مورد آزمايش قرار گيرد.
مديرمسئول روزنامه همشهري از سوي هيات منصفه مطبوعات با اكثريت آرا مجرم و با اكثريت آرا مستحق تخفيف در مجازات شناخته شد.
به گزارش ايسنا، در جلسه رسيدگي به اتهامات مدير مسئول روزنامه همشهري كه در شعبه 76 دادگاه كيفري استان تهران با حضور شهرابي فراهاني، اسلامي و سالاري، هيات قضائي دادگاه و همچنين هيات منصفه مطبوعات برگزار شد، انتظامي با قرار گرفتن در جايگاه گفت: خبر مورد اعتراض سازمان بهزيستي همزمان با انتشار در روزنامه همشهري در چند رسانه از جمله رسانه ملي مطرح شد. انتظامي با بيان اينكه بر اساس مصاحبهاي كه رئيس سازمان بهزيستي در شهريور ماه با روزنامه ايران داشته، انحلال بهزيست بنياد را بهدليل تخلفات بيان كرده است افزود: همچنين ستاد مركزي مبارزه با قاچاق كالا و ارز كه مسئوليت اصلي مبارزه با قاچاق كالا را دارد، بر اساس اطلاعيهاي تحت عنوان «كشف شبكه اختاپوسي قاچاق»، اين موضوع را بيان كرد.
انتظامي بخشي از پاسخ بهزيستي را كه در رابطه با انتشار اين خبر به مراكزي از جمله رسانه ملي و خبرگزاريها ارسال شد، قرائت كرد و گفت: در انتهاي اين پاسخ بيان شد كه اصل موضوع مغرضانه بوده است در حالي كه ما اطلاعيه را از مراجع رسمي دريافت كرديم. مديرمسئول همشهري بهعنوان آخرين دفاع با بيان اينكه لازم است با تشويق مطبوعات به انجام نقش نظارتي اجازه داده شود كه اين نقش عملي شود گفت: سابقه و مشي روزنامه همشهري مشخص است و اين موضوع بايد مدنظر قرار گيرد.
ببخشيد:
من ديروز فراموش كردم
البته جلوي ضرر را از هرجا بگيرند منفعته
پس چند تا ضرب المثل ديگه رو مي خونيم: